ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਰਾਜ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਆਮਦਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਹੈ, ਬੀਚ ਵਿਲਾ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀ.ਡੀ.ਪੀ. (GDP) ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵਿੱਚ ਲਾਵਾਰਸ ਪਈ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਚਿਤਾ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਲੱਕੜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਅਸ਼ੋਕ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪਾਲਯੇਕਰ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਗੋਆ ਦੇ ਪੇਰਨੇਮ ਸਥਿਤ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਦੇ ਦੇਉਲਵਾੜਾ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਕਿਸੇ ਆਮ ਘਰ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ 20 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਪਲਾਸਟਰ ਵਾਲੇ ਲੈਟਰਾਈਟ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਕਮਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਤਾਲੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਇਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਤਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਨੇਮ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ 2,000 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
13 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ ‘ਤੇ 65 ਸਾਲਾ ਅਸ਼ੋਕ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਪੈ ਗਿਆ। ਮੁਫ਼ਤ 108 ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਲੈ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਗਾਰਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਕਿਤੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੇਰਨੇਮ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵਿੱਚ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਚੇ ਥੋੜ੍ਹੇ-ਬਹੁਤੇ ਪੈਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਹਨ ਕਿਰਾਏ ‘ਤੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਬਿਲਕੁੱਲ ਖਾਲੀ ਸੀ। ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਲੱਕੜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਨਾ ਹੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਜਾਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਜਾਣ ਦੇ ਪੈਸੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਜਬੂਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡਣੀ ਪਈ।
ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਉਮੀਦ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਵਿਦਾਇਗੀ ਮਿਲੇਗੀ।ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾਸ਼ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੇਘਰ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਲਾਵਾਰਸ ਲਾਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਰਨੇਮ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸਬ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਆਦਿਤਿਆ ਗਾਡ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਦੇ ਉਸ 20 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
TOI ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸ਼ੋਕ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਦਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਖਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਸਥਾਈ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਅਸ਼ੋਕ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪਾਲਯੇਕਰ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਗੋਆ ਦੇ ਪੇਰਨੇਮ ਸਥਿਤ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਦੇ ਦੇਉਲਵਾੜਾ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਕਿਸੇ ਆਮ ਘਰ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ 20 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਪਲਾਸਟਰ ਵਾਲੇ ਲੈਟਰਾਈਟ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਕਮਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਤਾਲੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਇਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਤਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਨੇਮ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ 2,000 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
13 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ ‘ਤੇ 65 ਸਾਲਾ ਅਸ਼ੋਕ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਪੈ ਗਿਆ। ਮੁਫ਼ਤ 108 ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਲੈ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਗਾਰਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਕਿਤੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੇਰਨੇਮ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵਿੱਚ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਚੇ ਥੋੜ੍ਹੇ-ਬਹੁਤੇ ਪੈਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਹਨ ਕਿਰਾਏ ‘ਤੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਬਿਲਕੁੱਲ ਖਾਲੀ ਸੀ। ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਲੱਕੜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਨਾ ਹੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਜਾਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਜਾਣ ਦੇ ਪੈਸੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਜਬੂਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡਣੀ ਪਈ।
ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਉਮੀਦ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਵਿਦਾਇਗੀ ਮਿਲੇਗੀ।ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾਸ਼ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੇਘਰ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਲਾਵਾਰਸ ਲਾਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਰਨੇਮ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸਬ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਆਦਿਤਿਆ ਗਾਡ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਸਾਰਵਰਨੇ ਦੇ ਉਸ 20 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
TOI ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸ਼ੋਕ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਦਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਖਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਸਥਾਈ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
Post Disclaimer
Opinion/facts in this article are author\'s own and punjabi.newsd5.in does not assume any responsibility or liability for the same.If You Have Problem With This Article Plz Contact Our Team At Contact Us Page.
